DO 20 MAJA - STRESZCZENIE i JEDNOLINIJKOWIEC

ZACZNIJ OD STRESZCZENIA

Używaj krótkich zdań i równoważników zdań. Pisz w czasie teraźniejszym. Każde zdanie powinno być przemyślane. Staraj się unikać przymiotników.  Skoncentruj się na akcji (STORY) - bez ozdobników, interpretacji, wątków pobocznych i postaci drugoplanowych.

 Opisując fabułę pamiętaj o strukturze i właściwych proporcjach każdej z trzech części opowieści: ekspozycji, rozwinięciu i rozwiązaniu akcji. To ważne: film piszemy rakiem. Jeśli nie masz jeszcze zakończenia, nie pisz! Pomyśl. Porozmawiaj z kolegami, z babką. Opowiedz swoją historię i sprowokuj słuchacza do refleksji. Może się okazać, że podpowie Ci zakończenie („Wiesz, to mi przypomina moją historię…)

 

JEDNOLINIJKOWIEC PISZEMY NA KOŃCU

To zdanie - hasło, po usłyszeniu którego producent czasami już decyduje się na zakup scenariusza, a widz ciekaw jest szczegółów. Przypomina sentencje, które pojawiają się na plakatach reklamujących gotowe filmy – powinien być chwytliwy, intrygujący i musi zachęcić potencjalnego odbiorcę, do zapoznania się z naszą historią (scenariuszem).

Dobry jednolinijkowiec bywa pytaniem: Co byś zrobił, gdybyś mógł cofnąć czas i zmienić jedną decyzję w swoim  życiu?

NA KAZDYM ETAPIE PISANIE MOŻECIE SIE KONSULTOWAĆ Z NAMI. ODPOWIEMY.

POMYSŁ NA FILM. W zakładce AKADEMIA - wyjaśniam, co to takiego i gdzie go szukać. Najlepiej - wyruszyć w świat i rozjerzeć się.

ZACZYNAMY PRACĘ NAD WASZYMI POMYSŁAMI. Proszę o przesyłanie tematów filmu, który chcecie zrealizować w Akademii w formie: JEDNOLINIJKOWCA (o czym jest film - w jednym zdaniu: haśle) oraz krótkiego opisu - streszczenia na pół strony (maksymalnie): kto jest bohaterem, co się z nim dzieje, jaki jest sens jego historii (przesłanie).

FILM MOŻE BYĆ DOKUMENTEM LUB FABUŁĄ. CZAS TRWANIA: do 10 MINUT

Maruderom - którzy jeszcze zmagaja sie z zadaniami 1 i 2 zalecamy podkręcenie tempa - majowe słońce niech wyciagnie Was z kamerami w plener.

 

ZADANIE 2 RAZ JESZCZE

Mamy kłopot z Waszymi filmami (każdemu odpowiemy osobno) - ponieważ za wyjątkiem JOANNY (BRAWO) większość z Was nie zrozumiała założeń zadania, może wyaziłam sie nieprecyzyjne?

Spodziewałyśmy czegoś dużo prostszego: OBSERWACJI DOKUMENTALNEJ.

Chciałyśmy, żebyście udali się z kamerą w jedno z zaproponowanych miejsc i po prostu opisali je.

To zadanie wymaga nie wyobraźni (nie wprost) ale cierpliwości i umiejętności DOSTRZEGANIA opowieści w rzeczywistości takiej, jaka jest. BEZ INSCENIZOWANIA.

Chodziło nam o OPIS MIEJSCA z użyciem różnych planów filmowych i różnych kątów patrzenia. Zmiana ustawienia kamery pomaga bowiem dostrzec pokazywaną rzecz z innej, może czasem zaskakującej strony, albo - dostrzeżenia jej w kontekście innych rzeczy - w ich otoczeniu. Zmieniając plan, trzeba natomiast pamiętać, dlaczego używamy planu danej wielkości, co ona podkreśla (znaczący szczegół, emocja, portret, ruch i jego kierunek, kontekst).

WRÓĆCIE, PROSZĘ DO POKAZANYCH W WASZYCH FILMACH MIEJSC.

Najpierw się rozejrzyjcie. Nie wyjmując kamery. Skoncentrujcie się na tym, co się tam dzieje: przyjrzyjcie się obiektom, ludziom odwiedzającym te miejsca, zwierzętom. Pomyślcie, jak POKAZAĆ to miejsce - od ogółu do szczegółu, czy na odwrót? Co się tam zdarza?

Zróbcie plan i dopiero wtedy zacznijcie obserwować z kamerą (wiedząc już, na co i na kogo czyhacie).

Nie układajcie fabuły.

Po nakręceniu materiału obejrzyjcie go na chłodno. Ułóżcie opowieść DOKUMENTALNĄ i zmontujcie bez miksów i bez muzyki. Muzyka wnosi własny rytm i utrudnia nam dostrzeżenie jaki jest wasz własny (dopasowany do tematu) rytm opowiadania ujęciami.


Pozdrawiam Was serdecznie,
Dorota i Róża
 

Podsumowanie zadanie 2

ZADANIE DRUGIE - DLA PRYMUSÓW :) CZAS - DO 1 kwietnia.

Opowiedzcie w maximum 15 ujęciach scenę zrealizowaną w jednym z możliwych miejsc:

1. Przystanek

2. Dworzec

3. W niedzielę w parku (fotografia obok: Paweł Płócienniczak)

4. Targowisko

Postarajcie się, aby była w tym opowiadaniu dramaturgia (początek historii, haczyk, rozwinięcie, kulminacja i zakończenie). Znajdzcie bohatera (ów), temat i  pokażcie go.

Wykorzystajcie w waszym filmie WSZYSTKIE WIELKOŚCI PLANÓW. Proszę, skoncentrujcie się na obrazie, nie podkładajcie muzyki, nie dbajcie (tym razem) o dźwięki z planu.

Krysia mnie o to pyta, więc odpowiadam: możecie pracować samodzielnie albo w parach, jeśli tak Wam łatwiej.

ZADANIE PIERWSZE – PODSUMOWANIE PIERWSZE

Dziękujemy tym, którzy w terminie wykonali swoją pracę.

Tym, którzy nie mogą się do niej zabrać życzymy wiosennej determinacji. W filmie deadlajny są tym, co trzeba polubić. Czekamy więc na wasze prace jeszcze TYDZIEŃ – do 20 marca.

Nadesłane opowieści przybliżyły nam wasze światy i – w jakim stopniu was samych.

Magda – twój pokój - pracownia właściwie chciałoby się rzec: twoja świątynia muzyki ma magiczny klimat. Wszystko w tym wnętrzu GRA. Świetnym pomysłem było wprowadzenie muzyki dopiero w pewnym momencie narracji. Róża krzywi się tylko na powtórzenia (kilka razy wraca ten sam fragment pokoju, rekwizyt – bez dodatkowej informacji obrazowej) i na zbyt chaotyczne ruchy kamery. Trzeba popracować nad opowiadaniem przy pomocy wielkości planów.


Mirosław – uwagę zwraca b. dobry montaż dźwięku – nie było to założeniem w tym zadaniu, ale u Ciebie każde ujęcie słyszymy. Widać i słychać twoje doświadczenie. Opowieść zaczyna się świetnie – intrygująco. W pewnym momencie pojawiają się dłonie, nogi – i chciałoby się wiedzieć dokąd nas one poprowadzą. W finale opowieści zgubiłyśmy się. Być może bohater dopuszcza nas tu do swoich marzeń, wychodzi ze swojej pustelni w świat? Dramaturgicznie jest tu jakiś błąd – dlatego piękne poetyckie zdjęcia wiodą nas na manowce.


Kacper B. – twoja fotograficzna opowieść ma dramaturgię i dowcip, co doceniamy. Zwłaszcza celne zestawienie nagród sportowych i wycinków z gazet pokazuje nam WOLĘ WALKI, która jest zawsze najważniejszą cecha bohatera. I filmowca. Podobnie jak Magda powinieneś skupić się na tym, jak opowiadać zmieniając wielkość planu. Od szczegółu do ogółu lub na odwrót, kontrplany, zmiana pozycji kamery (punktu widzenia) itd.


Kacper T. – Cat Fiction wyróżniamy za znakomity pomysł: twój kot oprowadza nas po pokoju, który jest jaskinią utalentowanego młodego filmowca zafascynowanego filmem grozy i poetyką obrazów Tarantino. Zdjęcia są niezłe, główny aktor świetny, oszczędny w mimice, tajemniczy. Róża zwróciła uwagę na muzykę. To dotyczy nie tylko twojej pracy: MUZYKA NIE MOŻE BYĆ WYTRYCHEM. Bardzo ekspresyjny motyw muzyczny „przykrywa” niedostatki montażu (w takim rytmie wszystko zdaje się montować ze wszystkim, byle w tempie) i sztuki opowiadania obrazem.


Joanna – co za ulga: twój świat jest tak mało klaustrofobiczny! Przyroda, pies – przyjaciel, kwiaty, słoneczny ogród – miło pobyć w takim otoczeniu. Ale elementy tego świata nie tworzą całości – nie czytamy relacji między nimi a tobą.


Wojtek – w twojej historii jest akcja ale brak jej konsekwencji. Bohater budzi się (w nocy? nad ranem – myli nas niejednorodne światło) wychodzi i wchodzi, podchodzi do okna (dlaczego właśnie teraz? co tam zobaczył?) zapisuje pracę na komputerze (pracował całą noc?) i kładzie się ponownie (jednak nie pójdę dziś do szkoły?). Chciałoby się zobaczyć pokój w szerszym planie. I zdecydować – czy to nocna opowieść, która się kończy bladym świtem? Jeśli tak: to kłania się bardzo trudna, najtrudniejsza na świecie sztuka opowiadania światłem. Polecam książkę znakomitego operatora Svena Nykvista: KULT SWIATŁA. (Jest do kupienia w „Arsenale” za jedyne 9 zł.)


Kamil – w twoim filmie są piękne nocne ujęcia, przykuwające uwagę otwarcie: wchodzimy z bohaterem z pełnego nocnych rozmazanych deszczem świateł w ciemny tunel (o c z e k i w a n i e, czyli suspence) do oświetlonego skromną lampką biurka pracowitego matematyka. No i ładny, zagadkowy uśmiech w konsekwentnie poświęconym portrecie. Brawo! Zaciekawiłeś nas. Less is more!

Zanim przejdziemy do waszych scenariuszy, proponujemy jeszcze kolejne ćwiczenie – tym razem skierujemy oko kamery na zewnątrz. Opowiemy o świecie, który nas otacza.

 P.S. JEŚLI SIĘ ZGADZACIE - CHCIAŁABYM UDOSTEPNIĆ  -TU NA STRONIE WASZE PRACE. KTO NIE CHCE - NIECH NAPISZE, ŻE WOLI NIE.

 

SZANOWNI STUDENCI

PRZYPOMINAM, ŻE KOŃCZY SIĘ TERMIN NASYŁANIA ZADANIA NR 1 - DZIEKUJĘ TYM, KTÓRZY JUŻ JE ZREALIZOWALI.

POZDRAWIAMY,

DOROTA LATOUR

RÓŻA WOJTA

 

ZADANIE PIERWSZE

DRODZY STUDENCI AKADEMII

Zanim rozpoczniemy pracę nad waszymi projektami, chcemy WAS lepiej poznać.

Prosimy więc o wykonanie zadania praktycznego. OPOWIEDZCIE O SWOIM MIEJSCU na ziemi i o SOBIE - w kilku- kilkunastu ujęciach. Bez tekstu, same obrazy (ewentualnie dźwięki). Opiszcie kamerą (aparatem, komórką) swój pokój, swoje biuro, swoją pracownię, swoją kryjówkę przed światem lub inne miejsce, w którym jesteście SOBĄ. W ostatnich ujęciach - pokażcie nam siebie.

GOTOWE FILMIKI POWIEŚCIE NA ZAHASŁOWANYM YOU TUBE I PRZYŚLIJCIE NAM LINKI.

CZEKAMY DO KOŃCA LUTEGO.

WITAMY NA PIERWSZYM ROKU IAF:

KACPER TOBUCH

WOJCIECH RAŚ

MARCELI KWAŚNIEWSKI

KACPER BURATYŃSKI

MARCIN RATAJCZYK

KRYSTYNA LATOUR

ANNA DUDZIK

MIROSŁAW SEROCKI

MAGDA PADURSKA

KAMIL  BRANDEBURG

EMILIA LATOUR

JACEK POŁOMSKI

MARIANNA KRAJEWSKA

DOMINIKA MARSICKA

 

 

CHCESZ ŻYĆ SPOKOJNIE? NIE ZAPISUJ SIĘ.

POSŁUCHAJ

NIE CZEKAJ

TYLKO DO 10 LUTEGO CZEKAMY NA TWOJE ZGŁOSZENIE.

Pamiętaj: filmowiec to nie zawód, to charakter. Jeśli zaczynasz projekt - choćby nie wiem jakie piętrzyły się trudności (koledzy mnie z tym zostawili, nie mam pomysłu-co-dalej, nie mam czasu itd...)

FILM POWINIEN POJAWIĆ SIĘ NA EKRANIE, NIE TYLKO W TWOJEJ GŁOWIE.

POMOŻEMY CI W TYM.

NABÓR NA PIERWSZY ROK E- AKADEMII

Robisz filmy sam lub z grupą przyjaciół? Napisałeś scenariusz, ale nie masz z kim go zrealizować? Już kilka razy zaczynałeś zdjęcia, ale nie udało ci się skończyć filmu, bo zawsze czegoś zabrakło? A może tylko marzysz o tym, żeby zrobić film, ale nie wiesz, jak się do tego zabrać?

WSTĄP DO AKADEMII.

Grono doświadczonych filmowców pomoże ci w realizacji filmowej pasji. Profesorami są reżyserzy, autorzy scenariuszy, operatorzy, realizatorzy dźwięku, montażystka, kierownicy produkcji, scenograf, kostiumolog i charakteryzatorka.

JUŻ OD JUTRA CZEKAMY NA TWOJE ZGŁOSZENIA.

Napisz kilkanaście zdań o sobie (10-15) oraz w nie więcej niż 20 zdaniach opisz swój pomysł na film. Jeśli go nie masz - skorzystaj z rad na podstronie Akademia.

ZGŁOSZENIEWYŚLIJ PRZEZ MAIL W ZAKŁADCE KONTAKT. ODPOWIEMY NA KAŻDE.

ZA KILKA TYGODNI BRAMY DO AKADEMII OTWORZĄ SIĘ.
To jedno z wejść - SOSNY, woj. lubuskie.


Zacznij od tego, że spytasz: kim jesteś?

Potem opisz swoje miejsce na ziemi.